حرف های من با خدا

با شرمندگی و خجالت زدگی اومدم دوباره.من امروز حرفای احمقانه گفتم.شما امشب من و به دعای کمیل مسجد دعوت کردی.فردا هم شاید نمازجمعه.خدایا من یقین دارم که شما خواستی و اجازه دادی که من شرکت کنم.وگرنه شما به من نیاز نداشتی که برم.

خدایا شکرت.

ما از خودگذشتگی و بخشش و دوست داریم و شما منبع این خصلتها هستید.

از اول اینکه حرف زدن یادگرفتیم گفتن بهمون خدای مهربان بخشنده است.

ولی من به شخصه تو بزرگی دارم درک میکنم.قبلا هم قبول داشتم ولی اینقد درک نمیکردم.

خدایا هممون و عاقبت به خیر کن.

الهی شکر.الهی ممنون که  بزرگوارید.